Muškatla ( Pelargonium sp.)

Pelargonijum je rod cvetnica koji obuhvata oko 200 vrsta koje potiču pretežno iz južne Afrike. Tolerantne su na toplotu i sušu, ali ne podnose temperature niže od 2°C. Popularne su kao baštenske i saksijske biljke zbog svoje tolerantnosti na sunce, dugog perioda cvetanja  i atraktivnih cvetova.

Pretežno se dele na 6 glavnih grupa:

1.anđeo – biljke sa okruglim, ponekad mirisnim, obično srednje zelenim listovima i grozdovima sitnih, pojedinačnih cvetova kraljevskog tipa

2.bršljanolisne – viseće, zimzelene biljke, odlične za gajenje u visećim korpama, sa perasto razdeljenim, ponekad špicastim, krutim, mesnatim, obično srednje zelenim listovima i cvetovima sličnim cvetovima zonalnih pelargonija

3.kraljevske – žbunaste, zimzelene biljke sa okruglim, ponekad perasto razdeljenim ili delimično nazubljenim, srednje zelenim listovima i grozdovima pojedinačnih, retko dvostrukih, širokih cvetova u obliku trube, egzotičnih boja koje vremenske prilike mogu uništiti ako se drže napolju

4.mirisnog lišća – zimzelene biljke sa sitnim, pojedinačnim cvetovima često nepravilnog zvezdastog oblika. Primerci mirisnog lišća se gaje zbog svog mirisa

5.jedinstveni – visokorastući, zimzeleni podžbunovi sa okruglim ili perasto razdeljenim, ponekad izbrazdanim, srednje zelenim listovima koji, kada se odlome imaju veoma oštar miris. Imaju grozdove pojedinačnih cvetova u obliku trube, jarkih boja, kao kod tipa kraljevskih pelargonija, koji cvetaju tokom cele sezone

6.zonalne – zimzelene biljke sukulentnih stabljika, sa okruglim listovima sa izrazitim tamnijim „zonama“ , i pojedinačnim (sa pet latica), poludvostrukim ili potpuno udvostručenim cvetovima. Zonalne pelargonije se dele na sledeće grupe: s cvetovima nalik na kaktuse; dvostrukih i poludvostrukih cvetova; dekorativnog lišća; formosum hibridi; ružinih pupoljaka; jednostrukih cvetova; i zvezdastih cvasti.

Prosečna biljka je visoka oko 50cm. Može da naraste i veća, ali onda se izduži i manje cveta pa je najbolje da je ponovo razmnožite i gajite mlade biljke. Cvetovi ne mirišu, ali svi listovi imaju oštar miris, karakterističan za muškatle. Mirisni varijeteti imaju naročito jak miris kada se listovi zgnječe.

Da bi obilno cvetale, svim tipovima je potrebno sunčano mesto i ocedito zemljište. Kada je toplo, cvetaju skoro neprekidno. Ne odgovara im veoma topla i vlažna klima. Potrebno je redovno skidati uvenule cvetne glavice i listove, i često prihranjivati ako se gaje u saksijama. Ne treba ih preterano zalivati. Tokom zime, biljke se mogu držati u staklenoj bašti, a tokom jeseni i zime ih treba potkresati do visine od 12cm i presaditi. Zimi im odgovara temperatura od 13-16°C, uz veoma malo zalivanja, tako da se zemlja osuši na površini  između dva zalivanja. Što se tiče presađivanja, bolje cvetaju ako ne menjaju saksiju. Presađujte ih dok rastu iz mladih reznica, sve dok ne dostignu visinu od 25cm.

 Razmnožavaju se zelenim reznicama od proleća do jeseni, ili semenom u proleće. Kod razmnožavanja reznicama, izaberite izdanak ili vrh stabljike sa barem dva para zdravih listova i rastućim vrhom. Odrežite ispod drugog para listova, tik uz glavnu stabljiku. Reznice moraju biti duge 8-10cm.

Kada kupujete muškatle, tražite biljke sa malim razmakom između lisnih čvorova. Ne kupujte biljke sa izduženim stabljikama i požutelim listovima.